Werknemer uit Uganda sterft na ongeluk met pesticiden

dinsdag, 16 februari 2010 12:15

Onze Ugandese partner UWEA (Uganda Workers' Education Association) van de campagne Fair Flowers for Human Rights melde ons droevig nieuws. Recent kostte de schrijnende werkomstandigheden het leven van een van de arbeiders op een bloemenplantage. Het gaat om Mr. Safari Mazirani die op een plantage in Uganda werkte. Zijn taak was het besproeien van de bloemen.

Op 30 november 2009 kreeg Mr. Mazirani chemicaliën in zijn oog door een lek in het sproeisysteem; wat hem zo goed als blind maakte. De toestand van de man ging van kwaad naar erger, tot hij op 8 januari 2010 stierf. Het is niet de eerste maal dat iemand ernstig verwond raakt door pesticiden op een plantage, en zolang er niet wordt ingegrepen zal dit ook niet de laatste zijn.

Daarom werkt het blijebloemen-team mee aan een briefactie van UWEA, onze partnerorganisatie in Uganda. Als we erin slagen om genoeg brieven te verzamelen kunnen we allemaal samen iets doen aan de situatie op de plantages. De brieven (mails) worden verstuurd naar de bloemenplantage en naar anderen die weigeren hun ogen te openen voor de wantoestanden. We roepen dan ook op om 5 minuten tijd te nemen en een brief te schrijven voor alle de andere arbeiders die blootgesteld worden aan dergelijke risico's.
 

Wat is er dan gebeurd?

Het ongeval gebeurde op 30 november 2009 op de plantage om 9u30. Het voorval werd onmiddellijk gerapporteerd naar het management van het bedrijf. Om 10 uur werd Mr. Mazirani naar de dichtstbijzijnde kliniek gebracht voor eerste hulp. Na enkele dagen werd de heer Mazirani naar het Kisubi ziekenhuis gebracht waar hij een behandeling kreeg. Maar het kwaad was al geschied, hij was duizelig, had hoofdpijn en zijn zicht ging  erop achteruit.

Een kort verslag over de situatie op ROSEBUD LTD.

Rosebud LTD is de plantage in Uganda waar Mr. Mazirani werkte. De arbeidsomstandigheden bij Rosebud Ltd blijven slecht, ondanks het feit dat de vakbond UHAWU en UWEA meerdere malen hebben opgeroepen  de arbeidsomstandigheden te verbeteren.

Uit het rapport blijkt dat Mr Mazirani zijn normale taken uitvoerde, nl. het besproeien van bloemen. Door de hoge druk waarmee de stoffen gespoten werden ontstond er een lek in het sproeisysteem. Zo kreeg Mr. Mazirani een straal chemische stof in zijn oog. Tijdens zijn pogingen om hulp te roepen is het chemisch spul waarschijnlijk in zijn mond terecht gekomen.

Op 6 januari riep de vakbond een vergadering bijeen. Daarin werden meerdere kwesties besproken, maar het hoofdonderwerp was Mazirani's ongeluk. Tijdens die vergadering  stelden de werknemers een ultimatum voor het management. "Als de werkomstandigheden niet verbeterd zijn voor 25 januari leggen we het werk neer" luidde het. Na de vergadering op 6 januari bezocht de vakbond mr. Mazirani, die ondertussen al weer  thuis was. Hij zag er slecht uit,  kon niet meer zien, en had zware hoofdpijn. De vakbond beloofde om hem naar het een ziekenhuis te brengen waar ze hem wel zouden kunnen helpen. Op 8  januari zou hij ernaartoe worden gebracht.

Op 7 januari, de dag voor hij stierf, ging hij met een bevriend collega naar de manager van Rosebud Ltd.
De manager vertelde Mr. Mazirani dat hij er genoeg van had. Hij moest weg gaan, en mocht niet meer terugkomen naar de plantage. Op 8 januari stierf Mr. Safari Mazirani, net voor de vakbond hem naar het ziekenhuis zou brengen. Hij liet een weduwe en 5 kinderen achter. Mr. Mazirani noch zijn weduwe zijn gecompenseerd voor hun leed.

Op 26 januari legden de werknemers het werk neer. De politie werd opgeroepen en sloegen de werknemers, sommigen werden zelfs gearresteerd en opgesloten. Om de gemoederen te bedaren kregen alle werknemers 10% loonopslag.