De bloementeelt in Ecuador
vrijdag, 09 februari 2007 15:10
Ecuador is naast Colombia één van de grote producenten van snijbloemen uit Zuid-Amerika. Met 300 exporterende bedrijven, samen goed voor 4729 ha bloemen, staat Ecuador op de vierde plaats op de wereldranglijst van bloemen- exporterende landen.
Succes
Het succes van de Ecuadoraanse bloemensector is te danken aan de combinatie van een aantal factoren: een gunstig klimaat met 12 uur daglicht het hele jaar door, goede bodemkwaliteit, een ideale vochtigheid, watervoorziening en hoogte, beschikbaarheid van goedkope arbeidskrachten en de nabijheid van de Noord-Amerikaanse markt voor export. Ecuador is na Colombia de tweede grootste bloemen- leverancier voor Noord-Amerika. 71,3 procent van de Ecuadoraanse bloemenproductie wordt geëxporteerd naar Noord-Amerika.
De bloemensector biedt rechtstreeks werk aan 40 000 mensen. Onrechtstreeks zorgt de sector voor 500 000 arbeidsplaatsen. De keerzijde van de medaille: lage lonen, werkonzekerheid, kinderarbeid en ernstige gezondheids- risico’s.
De bloemensector biedt rechtstreeks werk aan 40 000 mensen. Onrechtstreeks zorgt de sector voor 500 000 arbeidsplaatsen. De keerzijde van de medaille: lage lonen, werkonzekerheid, kinderarbeid en ernstige gezondheids- risico’s.
Wantoestanden
Voor gevaarlijk
e taken schakelen de plantages kinderen in. Toch is meer dan de helft van de werknemers in de Ecuadoraanse bloemenindustrie vrouwen. De helft van hen is minder dan 20 jaar, ongehuwd en zonder kinderen, wat interessant is voor bedrijven wegens hun flexibiliteit. Zwangere vrouwen worden ontslagen terwijl medische bijstand geweigerd kan worden als de bedrijfsleider achterstaat met bijdragen aan sociale zekerheid. Op topdagen als Valentijn of moederdag moeten de arbeiders overuren doen om alles op tijd klaar te krijgen; er wordt dan tussen de 14 en 16 uur per dag gewerkt. Een fundamenteel probleem in de sector zijn de uitbestedingen en dochterbedrijven, wat controle bemoeilijkt en vakbonden verhindert: men moet minstens met 30 zijn om zich lid te kunnen maken van een vakbond. Bijna geen enkele arbeider is gesyndiceerd. Arbeiders worden per uur betaald zonder het betalen van sociale bijdragen, overuren of anciënniteit.
Een familie met twee à drie kinderen onderhouden kost ongeveer 417 USD per maand. Wie over minder dan 278 USD beschikt leeft in absolute armoede. Het salaris van een bloemenarbeider schommelt tussen 120 en 160 USD per maand, wat dus betekent dat ze in absolute armoede leven.
e taken schakelen de plantages kinderen in. Toch is meer dan de helft van de werknemers in de Ecuadoraanse bloemenindustrie vrouwen. De helft van hen is minder dan 20 jaar, ongehuwd en zonder kinderen, wat interessant is voor bedrijven wegens hun flexibiliteit. Zwangere vrouwen worden ontslagen terwijl medische bijstand geweigerd kan worden als de bedrijfsleider achterstaat met bijdragen aan sociale zekerheid. Op topdagen als Valentijn of moederdag moeten de arbeiders overuren doen om alles op tijd klaar te krijgen; er wordt dan tussen de 14 en 16 uur per dag gewerkt. Een fundamenteel probleem in de sector zijn de uitbestedingen en dochterbedrijven, wat controle bemoeilijkt en vakbonden verhindert: men moet minstens met 30 zijn om zich lid te kunnen maken van een vakbond. Bijna geen enkele arbeider is gesyndiceerd. Arbeiders worden per uur betaald zonder het betalen van sociale bijdragen, overuren of anciënniteit.Een familie met twee à drie kinderen onderhouden kost ongeveer 417 USD per maand. Wie over minder dan 278 USD beschikt leeft in absolute armoede. Het salaris van een bloemenarbeider schommelt tussen 120 en 160 USD per maand, wat dus betekent dat ze in absolute armoede leven.
Gebrek aan controle
Omdat de bloemenindustrie deviezen en werkgelegenheid oplevert voor Ecuador, laat de overheid na om de bedrijven effectief te controleren op hun prestaties qua volks- gezondheid en milieu-impact. Er is ook weinig controle op arbeidsvoorwaarden. De bedrijven blijven grote hoeveelheden pesticiden tegen allerhande ziektes gebruiken om de kwaliteit van de bloemen te garanderen. De werknemers en omwonenden komen dus continu in contact met de chemicaliën, wat slecht is voor hun gezondheid. Over de risico’s wordt helemaal niet gecommuniceerd en er is bijna geen preventie. Dit heeft een stijgend aantal werknemers met vergiftigingsverschijnselen tot gevolg.
Hoogwaardig plantgoed en geavanceerde landbouw- technieken worden van Europa ingevoerd om te kunnen profiteren van goede teeltomstandigheden. Maar ook kleinschalige familiebedrijfjes schieten als paddenstoelen uit de grond. Hele valleien in Ecuador lijken met plastiek overdekt. Wanneer een bedrijf failliet gaat of de bodem uitgeput en steriel is, wordt weer een nieuw stukje ingepalmd. Vast afval wordt niet verwerkt (plastiek, oogstafval, hout, aarde). De grond verzuurt door de pesticiden en er is grond- en oppervlaktevervuiling met nitraten en zware metalen in de omgeving. Er zijn geen controles of sancties op milieuvervuiling.
Hoogwaardig plantgoed en geavanceerde landbouw- technieken worden van Europa ingevoerd om te kunnen profiteren van goede teeltomstandigheden. Maar ook kleinschalige familiebedrijfjes schieten als paddenstoelen uit de grond. Hele valleien in Ecuador lijken met plastiek overdekt. Wanneer een bedrijf failliet gaat of de bodem uitgeput en steriel is, wordt weer een nieuw stukje ingepalmd. Vast afval wordt niet verwerkt (plastiek, oogstafval, hout, aarde). De grond verzuurt door de pesticiden en er is grond- en oppervlaktevervuiling met nitraten en zware metalen in de omgeving. Er zijn geen controles of sancties op milieuvervuiling.
